Nowa skrytka: Grębów

W ramach projektu #PoznajMYPodkarpackie pokazujemy te mniej i bardziej znane miejsca województwa podkarpackiego. Dziś odkrywamy przed Tobą Grębów bogaty w historię. Tradycyjnie, na najszybszych poszukiwaczy czekają nagrody!

GC9P0RQ: #PoznajMYPodkarpackie: Grębów

Grębów – wzgórze pośród bagien

Nazwa wsi pochodzi od słowa „grądzie” lub „grębie” oznaczającego wzniesienie pośród terenów podmokłych i bagien. Jest to oczywiście związane z miejscem powstania osady. Osadnicy słowiańscy z innej części Polski po przedarciu się przez bagienną puszczę odnaleźli wzniesienie, na którym postanowili się osiedlić.

Ziemia dzisiejszego Grębowa już za czasów Mieszka I wchodziły w skład kształtującego się dopiero państwa polskiego. Za czasów Kazimierza Wielkiego powstała tutaj osada łowiecko-bartnicza, czyli taka pozyskująca żywność ze zwierzyny łownej oraz zajmująca się pszczelarstwem leśnym. Pierwsza oficjalna wzmianka o wsi jest zawarta w przywileju z 1375 roku, w którym to wymieniono czwórkę kmieci zobowiązanych do płacenia danin Dzierżysławie herbu Mądrostki z Wielowsi.

Mimo statusu wsi Grębów posiadał dużych rozmiarów rynek o cechach ulicówki. Był on otoczony dookoła kościołem, plebanią, organistówką, a także szkołą, budynkiem urzędu gminnego oraz szeregiem domów żydowskich. Warto wspomnieć o Pałacu Dolańskich na środku rynku. Jest to budowla wzniesiona za sprawą Feliksa Dolańskiego w XIX wieku. Została ona w tamtym czasie nazwana ratuszem wsi. W czasie zaborów wieś znalazła się pod zarządem austriackim.

Podczas I Wojny Światowej wieś została zajęta przez Rosjan. Wojska rosyjskie założyły w lokalnej placówce oświatowej szpital wojskowy. Nie przeszkodziło to jednak w edukacji w owej szkole. Zajęcia odbywały się w większości normalnie przez 4 lata działań wojennych. W 1918 roku po wycofaniu się z Grębowa jednostek austriackich, wieś przeżyła euforię związaną z odzyskaniem przez Polskę niepodległości.

W 1937 roku, w czasie gdy całą Polską wstrząsnęły strajki chłopskie, również grębowscy chłopi stanęli do walki o swoje prawa. Symbolem protestu i solidarności wiejskiej społeczności jest usypany na miejscu starć chłopów z policją kopiec.

1 września 1939 roku na II Rzeczpospolitą napadły zbrojnie Niemcy. 14 września tego roku wkroczyły do Grębowa pierwsze oddziały piechoty i artyleria niemiecka, rozpoczynając okupację tych terenów. Grębowianie dzielnie przystąpili do organizacji ruchu oporu przeciwko okupantowi. W pierwszych szeregach organizacji znaleźli się działacze chłopscy, m.in. Władysław Kozieł, Karol Matyka oraz Jan Sokół. Grębów uchronił wielu nauczycieli z Wielkopolski i kresów wschodnich przed aresztowaniami oraz niechybną śmiercią z rąk Niemców oraz Sowietów.

Po wojnie przyszedł czas na odbudowę gospodarki i warunków socjalnych. Powstały liczne nowe instytucje oraz obiekty służące do dnia dzisiejszego mieszkańcom. W 1953 roku swoją działalność rozpoczął Ośrodek Zdrowia oraz Kino „Słowianin”. W 1955 został oddany do użytku most na rzece Lęg. W latach 1959-1973 dokonano intensywnej elektryfikacji Grębowa. Już 5 czerwca 1961 roku zabłysło w nim światło elektryczne. Od 1962 roku mieszkańcy mogą cieszyć się stadionem sportowym.

Od lat 60. aż do zamknięcia kopalni mieszkańcy Grębowa dorabiali w Tarnobrzeskim Zagłębiu Siarkowym. Dużo osób pracowało jednocześnie na roli oraz w przemyśle siarkowym. Działalność Zakładów Przetwórczych Siarki „Jeziórko” znacząco wpłynęło na zanieczyszczenie środowiska na tym terenie. Zmienił się również wygląd okolicznego terenu, doszło do degradacji gleb oraz wyniszczenia roślin przez szkodliwe substancje chemiczne, pyły oraz mgły kwasu siarkowego. Mimo takich niedogodności ekologicznych w 1975 roku Grębów został siedzibą gminy o tej samej nazwie. Warto zwrócić uwagę na to, iż jest to gmina bogata, przeprowadzane są bowiem tutaj liczne inwestycje.

O pojemniku:

W środku kesza znajduje się tylko logbook. Weź coś do pisania! Pojemnik to metalowy brelok.

Szukasz naszych keszy?

Nie zapomnij zalogować odnalezienia kesza! Zrobisz to, wybierając w aplikacji przycisk „Zaloguj”, a następnie „Znaleziona” lub „Nie znaleziono (DNF)”. Wpisz również swoją nazwę użytkownika do logbooka – to jedyny dowód na odnalezienie kesza!

Pochwal się na Twoich mediach społecznościowych! Pamiętaj, aby nie zamieszczać spoilerów czy zdjęć keszy. Nie zapomnij oznaczyć naszego profilu oraz dodać hashtagu #PoznajMYPodkarpackie, abyśmy mogli zobaczyć Twoje przygody!

Powodzenia!

Dowiedz się więcej o naszym projekcie!

Poznaj województwo podkarpackie od dotąd nieznanej Ci strony

Ta strona wykorzystuje pliki cookie.
Używamy informacji zapisanych za pomocą plików cookies w celu zapewnienia maksymalnej wygody w korzystaniu z naszej strony. Mogą też korzystać z nich współpracujące z nami firmy badawcze oraz reklamowe. Jeżeli wyrażasz zgodę na zapisywanie informacji zawartej w cookies, po prostu zamknij ten komunikat. Jeśli nie wyrażasz zgody, ustawienia dotyczące plików cookies możesz zmienić w swojej przeglądarce.